>Sir NeeR<'s profile『†』 ♀♂ S I R N E E R ' S...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
เพลงที่ท่านรีนออกจาซึ้งตรึงใจ
คอกม้าที่พาเพื่อนๆไปสู่สถานที่ที่ดีกว่า T^T
|
『†』 ♀♂ S I R N E E R ' S W O U L D ♂ ♀ 『†』¤¸¸.·´¯`·.¸·.> (~￣▽￣)~ โลก ส่วน ตัว ไม่ รู้ จบ ของ ท่าน รีน Σ( ° △ °|||) <·.¸¸.·´¯`·.¸¸.¤ August 14 เด็กขี้แง กับ หมีแพนด้า ใครอ่านชื่อเอนทรี่แล้วอย่าเพิ่งคิดว่าเป็นนิยายรักหวานแหววซะล่ะ
เพราะมันเศร้าสุดบรรยาย โฮฮฮฮฮฮ
(เศร้าละมั้ง)
สัปดาห์นี้งานหนักจิงๆนะ โดยเฉพาะละครเนี่ย ถึง 3 4 ทุ่มก็มี
แต่เหอะ ที่ว่ากลับ 3-4 ทุ่ม เราก็แทบจะไม่ได้ทำอะไรหรอก
เพราะเราทำอะไรก็ดูจะเป็นตัวยุ่ง จุ้นจ้านไปซะหมด
จาช่วยทำไรน่ะรึ ไม่ด๊าย ไม่ได้ อย่าทำ
สรุป กุว่างงานว้อย
เวลาที่เหนเพื่อนทำงาน แล้วตัวเองไม่ได้ร่วมวงด้วยเนี่ย
มันเป็นอะไรที่น่าอับอายสุดๆ
นั่นเพราะ... มันทำให้เราผิดสัญญา
อ๊ะ เราไม่ขอพูดเรื่องสัญญาแล้วกันว่ามันคืออะไร
เอาเป็นว่า เรารุสึกไม่ดีที่ว่างงาน ไม่ได้ช่วยใครนั่นแหละ
แต่เพื่อนบางคน เราไม่ทราบว่าเขามีปัญหาด้านการใช้โสตประสาทหรือเปล่า
ฟังอะไรเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา
พอเข้าไปเรียกก็ว่า
เอ๊ะอีนี่หนิ เอ๊ะอีนี่หนิ
นี่งานของคุณ ธุระของคุณไม่ใช่หรือ?
ทำไมฉันต้องรับผิดชอบมาเชื้อเชิญชวนคุณมิทราบ
ก็โกรธกันไป
เพราะถ้าวันนั้นเราพูดเรื่องของเรา เรื่องมันก็จบตั้งแต่แรกแล้ว
แต่นี่... มั่นเรื่องของคุณนะคะ
ถ้าฉันมีสิทธิ์เตือนความจำของคุณในฐานะ "เพื่อน" แต่คุณมาตะโกนใส่หน้าฉัน
ฉันคิดว่า ฉันคงไม่ดีพอที่จะเป้นเพื่อนคุณ
อา... ถึงจะเจ็บใจแค่ไหนก็ระบายกับใครไม่เข้าใจ
มันเจ็บนะที่อุตส่าห์หวังดีกับใคร แต่เค้าก็ปามันทิ้งไม่ใยดี
เพื่อนฉันกำลังยิ้ม
ขณะที่ฉันร้องไห้ทุกวินาทีที่เจอหน้ากัน
จึงเป็นสาเหตุของขอบตาดำๆ กะเสียงเหน่อๆเพราะเป็นหวัดในทุกวันนี้แล...
สุดท้ายนี้อยากบอกว่า...
ที่ฉันโกรธ ที่ฉันร้องไห้
เพราะยังเห็นคุณเป็นเพื่อน
ไม่ได้ขอให้มาขอโทษหรอกนะ
เพราะเรารุนิสัยผู้ชาย
คงไม่อยากขอโทษใคร ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าตัวเองผิดอะไร
หรือคิดว่าตัวเองไม่ผิดแล้วจะขอโทษอะไร
หรือเราคิดผิดที่แคร์คนอื่นมากกว่าตัวเองกันแน่....
แต่ช่วงนี้ขยาด ไม่อยากเจอหน้า
บ่อน้ำตาเรามันตื้น
สารคัดหลั่งมันทำงานทุกครั้งที่นายอยู่ในรัศมี 3 เมตร
March 29 วิจารณ์ Paradox = =มีใครฟังเพลงโดยไม่รู้บ้างว่านักร้องเป็นใคร โอเค พอรู้บ้างแหละว่า วงอะไรร้อง ร้องแนวไหน ก็พอสนใจอยู่บ้างอ้ะนะ แต่หน้าตานักร้อง ไม่เคยเห็นจิงๆ ไม่ได้ตามหาแฮะ! แต่แล้ววันนึง ก็เจอ mv เพลง ใครสักคน ของ Paradox และแล้วก็ทึ่ง ว่าผู้ชายหน้าเจี๋ยมเจี้ยม เป็นเต้าหู้อนามัยคนนี้เนี่ยนะ!! คือนักร้องนำ??? เพราะตอนแรกอุตส่าห์จิ้นไว้ประมาณว่า.. หนวดเฟิ้ม เคราดก หน้าเข้ม เหี้ยมๆ เหลื่ยมๆ (เว่อร์ๆ) ให้ตายเถอะจอร์จ!! มันตรงข้ามหมดเลย ส่วนหน้าตา ก็รอดูวันที่เปลี่ยนเป็น Punk นะ 555+ ป.ล. ต้องขออภัย หากไปสกิตต่อมเดือดใครเข้า แต่ถ้าให้คิด เราคิดงี้จิงๆนา.. = = March 26 บางสิ่งที่เปลี่ยนไป .. แต่ยังไงก็คนเดิมต่อจากนี้ จะขอกล่าวคำสัตย์ปฏิญาณ ที่ต้องการให้ทุกคนเป็นพยาน โดยการรับฟังอย่างมีวิจารณญาณ
ข้อ 1 ข้าพเจ้าจาตั้งใจในกิจการงานทุกอย่างที่ได้รับมอบหมาย
ข้อ 2 ข้าพเจ้าจะไม่คุยในเวลาเรียน เวลาเดินระหว่างคาบ
ข้อ 3 ข้าพเจ้าจะกลับบ้านเร็วๆ
ข้อ 4 ข้าพเจ้าจะไม่เถลไถล
ข้อ 5 ข้าพเจ้าจะรีบทำการบ้าน
ข้อ 6 ข้าพเจ้าจะแตะคอมพิวเตอรืเพียงวันศุกร์และวันเสาร์เท่านั้น
ข้อ 7 ข้าเจ้าจาอ่านหนังสือทุกๆวัน โดยมีตารางว่า
จันทร์-เลข อังคาร-ฟิสิกส์ พุธ-เคมี พฤหัส-ชีวะ ศุกร์-เล่นคอม เสาร์-อังกฤษ ไทย สังคม อาทิตย์-วาดรูป ข้อ 8 ข้าพเจ้าจะใช้คอมพิวเตอร์ในทางที่สร้างสรรค์ ไม่ใช้เล่นเกมอย่างเคย
ข้อ 9 ข้าพเจ้าจะไม่จองเวรแก่ผู้ที่ทำการล่วงละเมิดกับข้าพเจ้า
ข้อ 10 ข้าพเจ้าจะไมม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องความรัก จนกว่าข้าพเจ้าจะมีวุฒิภาวะเพียงพอ
**หากข้อใดที่ข้าพเจ้าได้ละเมิด ขอให้ทุกท่านล่วงเกินได้ทั้งวาจา กาย ใจ ได้ตามอัธยาศัย สมควรแก่ความผิดนั้นๆด้วย**
ขอบจรัยมาก ที่อ่านมาถึงตรงนี้
อายุ วันโน สุขัง พลัง สาธุ๊ว~!!!
January 29 ค่ายวิทย์ อิ๊ด อิ๊ดเมื่อวันเสาร์ อาทิตย์ จันทร์
26-28 มกรา ที่ผ่านมานี้... อี๊ อี๊ นุ้งรีนได้มีโอกาส.. อาด อาด ได้ไปค่าย วิทย์ อิ๊ด อิ๊ด กระผมจะขอกล่าว ณ ที่นี้ว่า แมร่งแจ่มหวะ สาด สนุกโคตรๆเลย เป็นค่ายวิทย์ที่หนุกมากมาย (เพราะเปนครั้งแรกที่เค้าได้ไปเลยนะเนี่ย!) ยิ่งไปกว่านั้นคือ.. เค้าคนนั้นก็ไป 555+ วันเสาร์ รถออกเดินทางตอน 6 โมง และระหว่างทาง เราก็ต่อเพลง โดยมีทีมเข้าแข่ง 2 ทีม คือ ทีมม. 4/1 ทีมม. 4/2 + 5/1 + 5/2 (ทีมนี้ขี้โกงเห็นๆ!!) สนุกมากเลย!!!!! จนมาถึงค่าย ศุนย์พัฒนาฯทรายขาวที่เขาสอยดาว จ.จันทบุรี พวกเราก็กินข้าว..... อร่อยเป็นบ้า!! แต่ไม่ได้เติมข้าวนะ เติมแต่กับ อิอิ ต่อมา เราก็ไปรวมตัวกันที่ลานใกล้ๆที่พัก มีเกมให้เล่น (เห็นท่าทางเธอสดใสดีจิงๆ) แล้ว..เค้าให้กระดาษสีๆรูปหัวใจมาคนละอัน เพื่อเขียนว่า ชื่ออะไร นิสัยเหมือนสิ่งใดในโลก อยากเป็นอ้ะไร เราก็ตอบไปว่า.. ชื่อ ท่านรีน นิสัย.. สมดุล.. เสมอต้นเสมอปลาย เหมือนต้นไผ่ อยากเป็น.. ใบไม้ จะได้ทำให้ดอกไม้มีสีสัน แล้วหลังจากนั้นก็แยกย้ายกันไปอาบน้ำอาบท่า ออกมาก็กินข้าวเย็น แล้วไปรวมตัวกันที่ห้องประชุม ก็ดูสไลด์ไป บลาๆ ได้ยินเสียงแกร๊กๆอยู่ด้านหลัง! เสียงปากกาตก.. (คนข้างลังมันควงปากกา.. ในฟามมืด) โอ้โห มันเก่งอะไรป่านนั้นฟะ เราก็ดูเค้าควงไป บลา บลา.. (ในใจก็ชม แม่งเก่งอิ๊บอ๋ายเอยยย) แล้วหลังจากนั้นเค้าก็ร้องเพลงซึ้งๆเกี่ยวกับสัตว์ป่าให้ฟัง เปนเพลงที่รีนฟังมาแล้วตอนไปค่ายที่เชียงใหม่ ให้ความรู้สึกประมาณว่า.. ตรอกย้ำ หลังจากนั้นก็ไปกินของว่าง.. ลอดช่อง อร่อยมากกกกกกกก ถึง มากที่สุด และค่ำวันนั้นรีนก็นอนลับอย่าง.. เปนตาย!!! วันอาทิตย์
รีนตื่นตั้งแต่ตี 4 แน่ะ! พยายามหลับแล้ว หลับไม่ลงเลย ก็เลยนอนเล่นไปจนตี 5 ครึ่ง แล้วออกไปแปลงฟัน ขัดขี้ตา หลังจากนั้นก็เปลี่ยนเสื้อผ้า และออกเดินเล่น จนถึงเวลา 6 โมงครึ่ง เค้านัดไปดูนก ก็ส่องกล้องไปเรื่อยๆๆๆๆ ดูนกยูงรำแพน (เรียกงี้เป่าวะ) ดูนกขุนทองยืนจีบกันที่กิ่งไม้ ก็หันไปมองเธอคนนั้น คิดในใจว่า แล้วเราจะเปนแบบนั้นมั้ย (ไม่มีทางเปนอันขาดเลย เพราะเธอมีเขาอยู่แล้ว) หลังจากนั้นก็ไปกินข้าวเช้า อร๊อยยยย อร่อยยยย หลังจากนั้นก็กลับไปที่พัก เตรียมกระเป๋าเดินป่า!! เราไปลุยน้ำตกกัน!! เค้าก็ให้แบ่งกล่มตามสีหัวใจ แต่ดันมีคนเปลี่ยนไปเรื่อยๆจนเราแทบอยากร้องไ (เราเปนม.4คนเดวในกลุ่มสีม่วงเลยอ้ะ!!) แล้วหลังจากนั้นเราก็ออกเดินทาง (เราลื่นน้ำตั้งแต่ต้นเลย!) แล้วก็ขึ้นไปด้วยความทุลักทุเล แต่อยู่ในความปกครองของพี่บิ๊ก พี่มายด์ พี่โอ๊ต พี่กิดดา และพี่เหลี๋ยง (เขียนยากชิบ) แล้วก็มาสู่แสงสว่างงงง (ถึงน้ำตกแย๊วววว) รุสึกความเหนื่อยอ่อนมันายไป แล้วก็ได้ไปสมทบกะพี่วสุ (พี่ชายผู้แสนจะดี๊ ดี) ก็พากันขึ้นก้อนหิน เพื่อไปน้ำตกชั้น 9 ชนิดที่ว่าเราอ่อนแรง แล้วพี่เค้าแทบจะอุ้มเราไปเลยอ้ะ 555+ พอไปถึงก็ไม่กล้าเล่นน้ำ แต่แอบเหนเธอกระโดดน้ำแบบหวาดๆ แต่สุดท้ายก็หัวเราะไม่ใช่หรือ? เราก็แอบดีใจเล็กๆนะ ขากลับเราก็เดินกลับมาอย่างทุลักทุเล สะดุดนู่น ลื่นนี่มากมาย จนคนข้างๆลำคาญ (นั่นคือไอ้ฟ้าและพี่วสุ) พอมาถึงค่าย เราก็อาบน้ำ และกินข้าว แล้วตอน 1 ทุ่มมั้ง ที่เราไปรวมตัวที่กองไฟ เค้ามีเกมให้เราเล่น สนุกมาก เราไม่โดนออก แต่เกมสุดท้ายนั้น เราตั้งใจจะออกจิงๆนะ ก็เราอยากออกไปเต้นบ้างนี่ เราเลยแกล้งทำผิด เลยได้ออกไปเต้นท่าพิการไรไม่รุ สนุกดีแท้.. ตอนเดินผ่านกล้องพยายามใส่ท่าให้ดูง่อยสุดๆแล้วนะ แล้วก็เดินผ่านเธอ.. เขิลล์เป็นบ้า แต่ก็ต้องทำเปนไม่มีอะไร แล้วก็มีละครรอบกองไฟ กลุ่มละ 3 นาที ละครที่แสดง 3 นาที และใช้เวลาเตรียมการ 10 นาที!! (รีนแอบขำเธอที่ถูกคนอื่นยำจิงๆ) แล้วพี่ๆครูฝึกก็ร้องเพลงประสานเสียง และใพวกเรานำเทียนไปปักรอบกองไฟ.... วันจันทร์
วันนี้เป็นวันที่ไม่อยากตื่นเลย เปลือกตามันหนักอึ้ง ร่างมันล้าไปหมดเลย.. แต่ในใจก็อยากเหนหน้าเธอเร็วๆ เลยรีบออกไปล้างหน้าแปลงฟัน (ซึ่งเราปลุกจนถึงขั้นถีบไอ้จินให้ไปด้วย แต่มันดันนอนต่อ) หลังจากทำอะไรเส็ดเรียบร้อย พี่ๆครูฝึกก็ให้เราเขียนรูปนกลงใน ไปรษณียบัตร แล้วส่งไปให้ผ.อ.ที่ร.ร. เราก็ตั้งหน้าตั้งตาวาดอย่างแรงกล้า เหนื่อยๆจิงๆ เลย (วาดรูปมันยังเหนื่อยเลย คิดดูละกัน -*- ) แล้วก็ไปกินข้าวเช้า.. ข้าวมื้อสุดท้ายที่ได้มาอยู่ค่ายนี้แล้ว.. ว้า.. เวลาเดินเร็วจังเลยนะ so sad จิงๆ (เพราะเรายังไม่ทันได้รู้จักกันเลย..) หลังจากนั้นก็กล่าวปิดงาน.. และโดดขึ้นรถ.. ตอนแรกน่าเบื่อมาก และเราก็ได้มานั่งกินอาหารเที่ยงที่อ่าวคุ้งประเบน กินๆไป.. เอ๊ะ ไม่อิ่ม ไปซื้อไอติม + เครปมากิน อิ่มแปร้เลยยย (แม่มกินจุ) แล้วก็ไปป่าชายเลยอ่าวคุ้งกระเบน เราก็พยายามมองหาพี่วสุ จาได้ไปเดินด้วยกัน พอเจอพี่วสุก็ขโมยหมวกเปนอย่างแรกเลย (อากาศร้อนม๊ากมาก) พี่วสุก็เดินโคตรช้าเลยยยย แว้วววว แล้วก็กลับมาเปนกลุ่มสุดท้าย และโดขึ้นรถ คราวนี้ได้ยินว่าจะกลับถึงบ้านประมาณ 3 ทุ่ม เราก็กะจาฟิต ตุนพลังงานไว้ ก็เลยหาวิธีนอนสุดฤทธิ์ สุดท้าย.. ต้องนอนหนุนตูดไอ้ภูมิ!! (เหม็นฟ้ะ!) ซึ่งมันนอนกันเปนทอดๆดังนี้ นัทพิงไหล่ไอ้ภัทร์ ภูมิหนุนตักไอ้ภัทร์ รีนหนุนตูดไอ้ภูมิ และไอ้ฟ้าหนุนหลังเรา!! โอ๊ย นี่ถ้าไอ้ตรีมันเกบรูปไว้คงจะเป็นตัวหนอนที่น่ารักพิลึกเลยเนอะ! แล้วเราก็หลับไม่ได้ เพราะไอ้ม. 4/2 กะพวกม.5 มันประชันต่อเพลงกัน พวกเราม. 4/1 เลยเข้าแจม ได้ทั้งหมด 3 คณะคือ 4/1 (อยู่หน้ารถ) 4/2 (อยู่กลางรถ) 5/1+5/2 (อยู่ลังรถ) ก็แกปากประชันกันไป อยากบอกว่าพวกม.5 ช่างสันหาเพลงกันจิงๆเลยนะ แต่ละเพลงนะ.. แม่ม... โคตรเลย แล้วสิ่งที่รีนประทับใจก็คือ ใบหน้าของเธอยามเธอหัวเราะไปกับเสียงเพลง ใบหน้าที่ยอ้มแย้มและร้องเพลงอย่าสนุกสนาน ตอนนี้เราไม่อาจลืมภาพนั้นได้เลย.. แล้วรถก็มาจอดหน้าร.ร.เกือบ 2 ทุ่มมั้ง เราก็กลับบ้านมาพร้อมกับอ.พรศุลีและอ.อุไร น่าเสียดายจัง เวลา 3 วันมันน้อยเกินไป ทั้งที่.. ฉันคิดว่าจะได้รู้จักกับเธอมากกว่านี้ แต่เราก็ยังเหมือนเดิม เป็นคนที่ไม่รู้จักกันเหมือนเคย ปีการศึกษาหน้า.. เป็นปีสุดท้ายของเธอแล้ว ฉันไม่มั่นใจเลยว่า ฉันจะได้เจอเธออีกไหม แต่ฉันอยากจะรู้จักเธอให้มากกว่านี้ อยากจะรักเธอให้เหมือนกับที่คนอื่นรักเธอมากกว่านี้ ปีหน้า.. เราพบกันใหม่นะ |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
